<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?>
<!DOCTYPE ArticleSet PUBLIC "-//NLM//DTD PubMed 2.7//EN" "https://dtd.nlm.nih.gov/ncbi/pubmed/in/PubMed.dtd">
<ArticleSet>
<Article>
<Journal>
				<PublisherName>پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی</PublisherName>
				<JournalTitle>فصلنامه علمی - پژوهشی مطالعات اخلاق کاربردی</JournalTitle>
				<Issn>2251-7898</Issn>
				<Volume>1</Volume>
				<Issue>1</Issue>
				<PubDate PubStatus="epublish">
					<Year>2005</Year>
					<Month>11</Month>
					<Day>22</Day>
				</PubDate>
			</Journal>
<ArticleTitle></ArticleTitle>
<VernacularTitle>معنای حقیقی اختیار</VernacularTitle>
			<FirstPage>90</FirstPage>
			<LastPage>113</LastPage>
			<ELocationID EIdType="pii">21149</ELocationID>
			
<ELocationID EIdType="doi">10.22081/jare.2005.21149</ELocationID>
			
			<Language>FA</Language>
<AuthorList>
<Author>
					<FirstName>پروین</FirstName>
					<LastName>نبیان</LastName>
<Affiliation></Affiliation>

</Author>
</AuthorList>
				<PublicationType>Journal Article</PublicationType>
			<History>
				<PubDate PubStatus="received">
					<Year>2016</Year>
					<Month>10</Month>
					<Day>05</Day>
				</PubDate>
			</History>
		<Abstract></Abstract>
			<OtherAbstract Language="FA">در این مقاله سعی بر آن است که در مورد معنای صحیح اختیار بحث شود و&lt;br /&gt; معانی که تا امروز در مورد اختیار مطرح گشته است، نقد و ارزیابی گردد. آنچه&lt;br /&gt; معمولاً تا به امروز کلام شیعه به طرفداری از اختیار با توجه به اعتقاد به توحید افعالی&lt;br /&gt; مطرح کرده چنین است: «انسان مسؤول کارهای خود است، اما این خداوند متعال&lt;br /&gt; است که او را مسؤول کرده است. نه آنچنان که معتزله برای اثبات عدل الهی گفته‏اند&lt;br /&gt; انسان به خود وا نهاده شده و نه آنچنان که اشاعره برای اثبات توحید افعالی گفته‏اند&lt;br /&gt; که کارهای انسان را خداوند اراده می‏کند و انسان اختیاری از خود ندارد، بلکه&lt;br /&gt; خداوند به او قدرت اختیار را داده و به او اجازه داده است که اعمال خود را از طریق&lt;br /&gt; تدبّر و اختیار خود انجام دهد. به عبارت دیگر، چون اختیار انسان در طول اختیار&lt;br /&gt; خداوند است، اعتقاد به اختیار انسان با توحید افعالی ناسازگاری نخواهد داشت.»&lt;br /&gt; به نظر می‏رسد که همه‏ی آنچه گفته شد در مورد اراده‏ی انسان صادق است نهاختیار انسان. بسیاری از متفکّرین اسلامی بین اراده و اختیار تفاوت قایل شده‏اند و&lt;br /&gt; اراده را اعم از اختیار دانسته‏اند، اما در مقام توجیه اختیار انسان به گونه‏ای مشی&lt;br /&gt; کرده‏اند که در مورد اراده صادق است نه اختیار. به عنوان مثال، طرفداران اختیار&lt;br /&gt; معتقد شده‏اند که سرنوشت انسان را اختیار انسان می‏سازد، در حالی که اثبات می‏شود&lt;br /&gt; آنچه صحیح است این است که سرنوشت انسان را اراده‏ی انسان می‏سازد و بین این&lt;br /&gt; دو عبارت، تفاوت بسیاری می‏تواند وجود داشته باشد.&lt;br /&gt; در این مقاله سعی شده است که در مورد معنای صحیح اختیار و تفاوت حقیقی&lt;br /&gt; آن با اراده به گونه‏ای بحث شود که از خلط مباحث خودداری شود و به اختیار به&lt;br /&gt; عنوان یک صفت کمالی در انسان نظر شود، نه به عنوان یک ویژگی که همه‏ی&lt;br /&gt; انسان‏ها در هر سطح فعلیت روح از آن برخوردار هستند.&lt;br /&gt; به نظر می‏رسد معنای حدیث معروف «الامور بالتقدیر لا بالتدبیر» تنها با چنین&lt;br /&gt; برداشتی از اختیار قابل ادراک است که توضیح آن در متن مقاله خواهد آمد.</OtherAbstract>
<ArchiveCopySource DocType="pdf">https://akhlagh.morsalat.ir/article_21149_f63bfc26c225112027619f4d0fbe28fc.pdf</ArchiveCopySource>
</Article>
</ArticleSet>
