پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی فصلنامه علمی - پژوهشی مطالعات اخلاق کاربردی 2251-7898 20 3 2025 05 28 An ethical approach to the jurisprudential verdict of doubt in beliefs رهیافتی اخلاقی به حکم فقهی تردید در اعتقادات 107 132 77683 10.22081/jare.2024.69528.1936 FA علی محمدیان عضو هیئت علمی گروه فقه و حقوق دانشگاه بزرگمهر قائنات بتول سلحشور دانش آموخته دکتری فقه و حقوق دانشگاه فردوسی مشهد معصومه تاج الدینی مربی، گروه الهیات، فقه و حقوق اسلامی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران Journal Article 2024 07 15 The questioning of various matters and issues, both in isolation and in the context of the nature of things, is not regarded as a condemnation and may be experienced by any individual. However, while some opinions within the field of jurisprudence condemn doubt, they also consider the punishment of the skeptical person in the prophecy to be death. The present study, in view of the fact that the prescription of punishment is contrary to the principle and requires a valid reason to be competent to allocate the general and applications of the "protection of the blood of men", has offered a critical analysis of such an attitude in a problem-oriented study conducted with a descriptive-analytical approach. The authors posit that since ethics precedes religion and serves as a metric for evaluating legal decisions, this interpretation of evidence is incongruent with moral intuitions and thus cannot be attributed to religion. Furthermore, this perspective aligns with the tenets of Imamiyyah (justice), which espouse the concept of intrinsic, rational, and autonomous moral goodness and moral evil. شک کردن در موضوعات و مسائل گوناگون، بخودی خود و در نفس الامر، امر مذمومی شمرده نشده و ممکن است برای هر انسانی رخ دهد؛ در عین حال برخی از آرای فقهی، ضمن مذموم شمردن شک، مجازات فرد شاک در نبوت را سلب حیات قلمداد کرده اند. پژوهش حاضر با عنایت به اینکه تجویز کیفر، امری خلاف اصل بوده و برای رواداشت آن به دلیل معتبری احتیاج است که صلاحیت تخصیص عمومات و اطلاقات «محقون الدم» آدمیان را داشته باشد، در پژوهشی مسئله محور که با رویکرد توصیفی-تحلیلی انجام شده است، چنین نگره ای را در بوته نقد و تحلیل اخلاقی قرار داده است. نگارندگان معتقدند از آنجا که اخلاق مقدم بر دین و ترازویی در جهت سنجش احکام فقهی به شمار می رود، چنان برداشتی از ادله، با شهودهای اخلاقی همخوانی نداشته و در نتیجه نمی توان دیدگاه مزبور را به دین انتساب داد. افزون بر آنکه دیدگاه مختار، با اصول امامیه(عدلیه) که قائل به حسن و قبح ذاتی، عقلی و استقلالی هستند نیز موافقت و ملائمتی تام دارد. https://akhlagh.morsalat.ir/article_77683_701fb58c2633e4344beb9426635b6ce6.pdf