تحلیل کیفی کمی آسیب‌های ارتباط‌گیری بانوان مبلغ و میزان گستردگی آن( با رویکرد اخلاق تبلیغ دین)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 محقق رسمی مرکز پژوهش های اسلامی معصومیه . مدرس جامعه الزهرا س

2 دانشجوی دکتری آمار، دانشگاه تهران

10.22081/jare.2025.70247.1967

چکیده

بانوان مبلغ، تاثیر قابل توجهی بر اصلاح سبک زندگی و عقاید خانواده‌های مسلمان، به‌ویژه دختران و زنان جامعه اسلامی دارند. یکی از انتقاداتی که در فضای حقیقی و مجازی در این خصوص مطرح است، مربوط به اخلاق ارتباط گیری بانوان مبلغ در طول فعالیت های تبلیغی است که گاه نسبت برخی آسیب‌های رفتاری به آنان داده می‌شود. نظر به اهمیت جایگاه اخلاق تبلیغ بانوان مبلغ، بررسی این انتقادات و چیستی آسیب‌های مطرح و اندازه‌گیری فراوانی آن‌ها، ضروری است. پژوهش حاضر با روش تلفیقی کیفی- کمی، به این مسئله پرداخته است؛در مرحله اول در فاز کیفی، آسیب‌ها شناسایی شده ودر مرحله دوم در فاز کمی، میزان گستردگی آن در عرصه تبلیغ بانوان مبلغ، مورد ارزیابی قرار گرفته است. یافته ها بیانگر آن است که هر چند در اخلاق ارتباط گیری بانوان بر پایه شواهد مبتنی بر تجربه مبلغان، آسیب‌هایی در ارتباط با مستمعان، همکاران و آقایان، مطرح است اما گستردگی آن با آزمون های اماری تأیید نمی‌شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

Qualitative-Quantitative Analysis of Communication Damages of Missionary Women and the extent of its extent, with the approach of the ethics of preaching religion

نویسندگان [English]

  • FATEMEF MARZEIEH HOSSEINI KASHANI 1
  • Majid Ghazanfari 2
1 Official researcher of Masoumieh Islamic Research Center. Al-Zahra S. community teacher
2 Doctoral student of statistics, University of Tehran
چکیده [English]

Missionary women have a significant impact on reforming the lifestyle and beliefs of Muslim families, especially girls and women in the Islamic society. One of the criticisms raised in the real and virtual space in this regard is related to the communication ethics of missionary women during preaching activities, which are sometimes attributed to some behavioral harms. Considering the importance of the moral position of missionary women, it is necessary to examine these criticisms and what are the harms raised and measure their frequency. The current research has dealt with this issue with the combined qualitative-quantitative method; in the first phase, in the qualitative phase, the harms have been identified, and in the second phase, in the quantitative phase, the extent of its spread in the field of missionary women's propaganda has been evaluated. The findings indicate that although there are damages in the communication ethics of women based on the evidence based on the experience of the preachers, there are harms in relation to the listeners, colleagues and men, but its extent is not confirmed by statistical tests.

کلیدواژه‌ها [English]

  • The ethics of religious propaganda
  • women missionaries
  • propaganda activism
  • communication
  • propaganda pathology
منابع
استراوس، انسلم و جولیت کوربین (1392)، مبانی پژوهش کیفی: فنون و مراحل تولید نظریۀ زمینه­ای، تهران: نشر نی.
امیری، علینقی، محمد همتی و مهدی مبینی (1389)، «اخلاق حرفهای، ضرورتی برای سازمان»، معرفت اخلاقی، سال 1، ش4، ص137-159.
خان‌محمدی، ابراهیم (1392)، آسیب­شناسی الگوی تبلیغ دینی و ارائۀ الگوی مطلوب، پایان­نامۀ کارشناسی‌ارشد، دانشگاه باقرالعلوم قم، دانشکدۀ علوم سیاسی و اجتماعی.
عابدی جعفری، حسن، محمدسعید تسلیمی، ابوالحسن فقیهی و محمد شیخزاده (1390)، «تحلیل مضمون و شبکۀ مضامین؛ روشی ساده و کارآمد برای تبیین الگوهای موجود در دادههای کیفی»، اندیشۀ مدیریت راهبردی، دوره 5، ش10، ص151-198.
فرامرز قراملکی، احد (1383)، اخلاق حرفه­ای، قم: مجنون.
فلیک، اووه ( 1387)، درآمدی بر تحقیق کیفی، ترجمۀ هادی جلیلی، تهران: نشر نی.
گال، مردیت، والتر بورگ و جویس گال (1382)، روشهای تحقیق کمّی و کیفی در علوم تربیتی و روانشناسی، ترجمۀ احمدرضا نصر و دیگران، تهران: سمت.
لاورنس، نیومن (1389)، شیوه­های پژوهش اجتماعی: رویکردهای کیفی و کمّی، ترجمۀ حسن دانایی‌فرد و سیدحسین کاظمی، تهران: مؤسسه کتاب مهریان نشر.
محمدپور، احمد (1389)، روش تحقیق کیفی ضد روش، تهران: جامعه­شناسان.
نشاط، نرگس (بی‌تا)، «اخلاق حرفه‌ای»، در دایرةالمعارف کتابداری و اطلاع‌رسانی، تهران: کتابخانۀ ملی.
نیازی، محسن (1390)، «روش­های تحقیق تلفیقی، جنبش سوم روش‌شناختی در علوم اجتماعی»، مطالعات اجتماعی ایران، دوره 5، ش2، ص158-174.